Wineke Gartz
Untitled 2015 | Inkjet on photo paper | 84 x 119 cm

Hendrik-Jan Hunneman Koen Taselaar         Wineke Gartz     Hendrik-Jan Hunneman        

In de afgelopen periode toonde Mieke van Schaijk kleine sculpturen van Auke de Vries in scene gezet op een tafelontwerp van Hendrik-Jan Hunneman. Ze nodigde Hunneman voor haar volgende expositie opnieuw uit, nu om zijn autonome werk te laten zien in combinatie met Wineke Gartz en Koen Taselaar. Onder de titel ‘upcoming attractions’ toont Mieke van Schaijk deze drie kunstenaars over wie de verwachtingen hoog gespannen zijn.
De tentoonstelling is te zien van 13 december 2015 t/m 20 februari 2016 en wordt op 13 december geopend tussen 14:00 en 16:30 uur in Mieke van Schaijk Galerie te ’s-Hertogenbosch.

Opvallend aan het werk van Wineke Gartz (1968) is dat het in feite geen hiërarchie kent. Het bestaat uit op het oog ongelijksoortige elementen die zich vrij tot elkaar verhouden. Haar installaties kennen een architecturale gelaagdheid waarbij verschillende functies over en weer worden bevraagd en verhelderd. De essentie van haar werk is dat de beeldelementen ten opzichte van elkaar hun betekenis aan de orde stellen, zoals mensen dat over en weer ook doen. Het werk heeft een min of meer voorlopig karakter, zodat de betekenis ervan keer op keer anders wordt ervaren. Haar werk laat letterlijk een persoonlijk handschrift met uitgeschreven en uitvergrote woorden en tekeningen, foto's en videostills zien.
Tot en met 28 december 2015 neemt Wineke Gartz ook deel aan de tentoonstelling HYPERHYPER in de Willem II Fabriek in ’s-Hertogenbosch georganiseerd door VORT Kunstplatform.

De recente beeldtaal van Hendrik-Jan Hunneman (1970) is ontleend aan het registreren van reclame op billboards en posters waarin de publieke ruimte geseksualiseerd wordt. Hij isoleert die beelden, maar neemt ook de ruis eromheen op in het beeld. Hij hanteert een sjabloontechniek en een vorm van machinaal tekenen. Bij Mieke van Schaijk Galerie laat hij de zogenaamde ‘Marie Jo’ beelden zien. Doordat de galerie is gevestigd boven een modehuis, krijgen deze bewerkte reclamebeelden een verdubbeling in betekenis. Zijn de autonome tekeningen geabstraheerde advertenties? Omdat Hunneman de reclamebeelden op abri’s en dergelijke fotografeert, ontstaat er in het beeld een reflectie, een spiegeling van de omgeving waarin het beeld is opgenomen. Met behulp van de computer wordt dat gelaagde beeld geherinterpreteerd door er een rasterbeeld van te maken dat is opgebouwd uit vierkanten.

Koen Taselaar (1986), die in 2015 was genomineerd voor de Volkskrant Beeldende Kunst prijs, hanteert een uiterst grafische beeldtaal die hij zowel twee- als driedimensionaal uitwerkt. Typerend voor zijn manier van werken is dat hij bestaande beeld- of taalelementen in elkaar duwt om van daaruit er een andere verhouding mee op te bouwen. De wisselwerking tussen taal en teken krijgt bij hem in een alternatief beeld een niet voor de hand liggende betekenis. Zijn kleurrijke nieuwe werk komt dichtbij het idioom van de kunstschilder. Koen Taselaar krijgt in maart 2016 een tentoonstelling in Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam .